Malın Gözü

"Ne kadar zamandır içerdesin?" diye sordu arkadaşı:"Bu sefer bayağı kaldım içerde."

Kimse onu uzun süre dışarda göremiyordu. Esnafla, arkadaşlarıyla, mahalledeki herkesle muhabbet ederken bir süre sonra tekrar içerde olduğu haberi geliyordu. Herkesin iyice canı sıkılmaya başlamıştı bu durumdan. Çünkü o herkesçe sevilen biriydi.

Adı Ragıp'tı. Bu mahallede doğup büyümüştü. Civardaki herkes onu tanır, severdi. Büyüklerine olan saygısı, yardımseverliği dillere destandı. Büyüdükçe mahallenin abisi konumuna gözünü dikmişti. 24 yaşındaydı.

Ama içerden bir türlü kurtulamama problemi vardı işte. Bir görünüp bir kayboluyordu. Tam herkes geldiği için sevinmişken ertesi gün tekrar içeri giriyordu.

Ailesi de bıkmıştı bu durumdan. Aşındırmadıkları kapı kalmamıştı. Oğulları her içeri girdiğinde onun kurtulması için her yere başvuruyorlardı. Ama ellerinden bir şey gelmiyordu.

Sırf bu sebepten karşı cinsten kimseyle ilişki kuramıyordu. Şimdiye kadar içerden kurtulamadığını duyan kız arkadaşları onu anında terketmişlerdi. Geleceği olmayan biriyle kim bir ilişki yürütmek isterdi ki?

İş de bulamıyordu. Başvuru yaptığı her yer, içeri girip durduğunu duyunca onu almamayı tercih ediyordu. Ragıp hayattan ümidini kesmişti. Bu durumu onu hayatta sürekli birkaç adım geride bırakıyordu. Bu probleminden kurtulması lazımdı.

- Ragıp, oğlum nerdeydin?
+ İçerdeydim baba.
- Yine mi be oğlum?
+ Sorma baba, motoru fena bozmuşum yine ya. Dakika başı giriyorum şu tuvalete.

Ragıp'ın bağırsak problemi vardı. Birkaç hafta sonra yurtdışından getirilen bir ilaçla bu sorunu halledildi. Şimdi Ragıp daha mutlu. İçeriye artık o kadar da sık girmiyor.